برای موفقیت در هر زمینه ای نیاز داریم که یک سری کارهارا به صورت مستمر انجام بدهیم، یک سری مهارت هارا کسب کنیم و شاید از یک سری موانع عبور کنیم؛ ولی چه چیزی باعث می شود که خیلی از افراد، این کارهای لازم برای موفقیت را انجام ندهند، مهارت های لازم را کسب نکنند، از موانع عبور نکنند و در شمار شکست خوردگان قرار بگیرند؟
پاسخ ساده به این سوال این است که، این افراد از انگیزه و انرژی لازم و کافی برخوردار نیستند؛ به همین خاطر کارهای لازم را انجام نمی دهند و موفق هم نمی شوند. خوب سوال من از شما این است که این انگیزه از کجا می آید و چگونه می توانیم این انگیزه را در خودمان ایجاد کنیم؛ چرا برخی از افراد انگیزه دارند و برخی دیگر خیر؟ آیا این ویژگی ای هست که برخی از افراد خاص با آن متولد می شوند یا یک مهارت اکتسابی است؟
امروز می خواهم به این سوال به شدت مهم پاسخ بدهم که انگیزه از کجا می آید و چگونه می توانیم آن را در خودمان ایجاد کنیم و یادمان باشد این انگیزه باعثِ موفقیت و نداشتنِ آن باعث شکست است.
به نظر من، اگر انگیزه را انرژی ای برای انجام دادنِ مستمر کارهایی که باعث موفقیت می شود تعریف کنیم، آن را چیزی به اسمِ ایمان یا باور به امکانِ موفقیتِ خود ایجاد می کند. به عبارت دیگر به اندازه ای که فرد به توانایی های خودش، به امکانِ موفقیت، باور و اطمینان دارد، به اندازه ای که فرد مطمئن هست که قرار هست نتیجه بگیرد و موفق شود به همان اندازه از توانایی های خودش برای موفق شدن استفاده می کند و کارهای لازم را به طرزی عالی انجام می دهد و به اندازه ای که فرد به موفقیت خودش شک و تردید دارد، از پتانسیل خودش استفاده نمی کند و به همان اندازه از انجام دادن کارهای لازم برای موفقیتش امتناع می ورزد.
دقت کنید در متنی که نوشته ایم شک و تردید را معادلِ بی انگیزگی و باور را معادل انگیزه قرار داده ایم. یعنی اطمینان و باور یک طرف معادله است و شک و تردید یک طرفِ دیگر. اگر اطمینان به موفقیت خودمان داریم یعنی انگیزه داریم و اگر شک به موفقیت خودمان داریم یعنی دودل هستیم و انگیزه ای هم برای انجام دادن کارها و حرکت کردن به سمت موفقیت نداریم.
سوال اساسیِ بعدی این است که چگونه این باور را در خودم ایجاد بکنم؟ آیا فرمولی علمی برای آن وجود دارد؟
به نظر من باور یک ویژگیِ ساختنی است. چیزی نیست که افراد با آن متولد شده باشند و اگر شما به موفقیت خودتان در زندگی یا در کنکور باور ندارید؛ این احساسی است که می توانید در خودتان بسازید.
ولی چگونه؟
با فهمیدنِ قوانین مغز و یادگیری علمِ یادگیری، شما به چیزی به اسمِ باور و انگیزه برای موفق شدن در کنکور می رسید.
درست همانطور که وقتی شب می خوابید نگران این نیستید که فردا قانون جاذبه از کار بیفتد و در هوا معلق بمانید و با ایمان و باور نسبت به کارکرد قانون جاذبه می خوابید؛ و آنقدر از آن مطمئن هستید که حتی به آن فکر هم نمی کنید؛ اگر از قواعد علمیِ یادگیری مغز هم آگاهی داشته باشید و بدانید که مغز ما انسان ها چگونه یاد می گیرد و چگونه فراموش می کند و در واقع طرز استفاده کردن از این ابزار فوق العاده را بلد باشید به احساسی می رسید به اسم باور؛ در این مورد باور نسبت به توانایی خودتان برای یاد گرفتن و موفقیتتان در کنکور و مطمئن هستید که با رعایت اصول یادگیری، موفقیت غیر قابل اجتناب خواهد بود.
به زبان ساده اگر مغزتان و قوانین مغزتان را برای یادگرفتن و فراموشی بشناسید؛ به احساسِ ایمانِ موفقیت در کنکور می رسید و اگر به احساس ایمان به موفقیت برسید به انگیزه پایدار می رسید و این انگیزه پایدار سوختِ محرکِ شما برای درس خواندن و مطالعه کردن روزانه، صبح ها زود بیدار شدن و شب ها دیر خوابیدن و تمرکز بالا در حین مطالعه می شود و در نهایت شما به چیزی می رسید به اسمِ استادی در درس ها و فراموش نکنید استادی در درس ها نتیجه غیر قابل اجتنابش موفقیت در کنکور خواهد بود!
